ข้อมูลเกี่ยวกับการใช้สารละลายโซเดียมคลอไรต์-กรด หรือที่เรียกว่า MMS สององค์ประกอบ สำหรับการรักษาทางปาก ได้ถูกยกเลิกแล้ว เนื่องจากล้าสมัยและอาจมีผลข้างเคียงที่ไม่มีใน CDS ปัจจุบันใช้เป็นเพียงสารตั้งต้นในการผลิตก๊าซ CDS เท่านั้น
ถึงแม้จะมีคำว่า “คลอรีน” อยู่ในชื่อ แต่สารตั้งต้นของ CDS คือโซเดียมคลอไรต์นั้นแตกต่างจากไฮโปคลอไรต์ (สารฟอกขาว) แม้ว่าจะมักถูกเข้าใจผิดก็ตาม เมื่อโซเดียมคลอไรต์ (NaClO2) ผสมกับกรด จะเกิดคลอรีนไดออกไซด์ ซึ่งมีสีเหลืองและมีกลิ่นคล้ายน้ำในสระว่ายน้ำ อย่างไรก็ตาม การผสมไฮโปคลอไรต์กับกรดจะทำให้เกิดก๊าซที่มีกลิ่นฉุนและเป็นพิษอย่างมาก ซึ่งทนไม่ได้เลย นอกจากนี้ ปฏิกิริยาของโซเดียมไฮโปคลอไรต์ยังก่อให้เกิดฟองฟู่จำนวนมาก ซึ่งแตกต่างจากคลอไรต์
ไม่ควรสูดดมคลอรีนไดออกไซด์ในปริมาณมากเป็นเวลานาน เนื่องจากอาจทำให้ระคายเคืองคอและหายใจลำบาก อย่างไรก็ตาม ในปริมาณน้อยนั้นปลอดภัย ดังที่งานวิจัยของ ดร.โนริโอ โอกาตะ แสดงให้เห็น หลักฐานทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับความเป็นพิษของคลอรีนไดออกไซด์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการสูดดม ซึ่งไม่เหมือนกับการรับประทานในปริมาณน้อยซึ่งปลอดภัย
ต้องเติมน้ำลงใน CDS 3000 ppm (คลอรีนไดออกไซด์เข้มข้น 0.3%) ก่อนรับประทานเสมอ ห้ามใช้ในรูปแบบเข้มข้น ยกเว้นบนผิวหนัง หากหกเข้าตาหรือเสื้อผ้า ให้ล้างออกด้วยน้ำปริมาณมาก
หลีกเลี่ยงการใช้ภาชนะโลหะในการแปรรูปหรือจัดเก็บ CDS ภาชนะโลหะอาจทำปฏิกิริยากับคลอรีนไดออกไซด์และเกิดสนิม ซึ่งรวมถึงสแตนเลสเกรดต่ำ ซึ่งเป็นโลหะผสมที่มีโลหะเช่นนิกเกลและโครเมียม
ไม่แนะนำให้ใช้หลอดหยดแบบยางสำหรับเก็บโซเดียมคลอไรต์ (NaClO2) เนื่องจากไม่ทนต่อค่า pH ที่เป็นด่าง 13 ของโซเดียมคลอไรต์ เมื่อเวลาผ่านไป ยางอาจละลายในของเหลว ทำให้มีอนุภาคอยู่ในสารละลาย นอกจากนี้ ขวดเหล่านี้ยังไม่เหมาะสำหรับใช้เป็นหลอดหยด เพราะจะทำให้เกิดหยดที่มีขนาดใหญ่เกินไป
สารตั้งต้นของ CDS คือโซเดียมคลอไรต์ (NaClO2) ควรเก็บไว้ในขวดหยดสำหรับใช้กับดวงตาที่ทำจาก PP / HDPE / PE วัสดุเหล่านี้มีความทนทานและสามารถทนต่อความเป็นด่างและความเป็นกรด (pH 13 / pH 1) ได้นานหลายปี ไม่แนะนำให้ใช้พลาสติกชนิด PET ที่โปร่งใสในการเก็บโซเดียมคลอไรต์เข้มข้นเป็นเวลานาน เนื่องจากอาจแตกตัวและทิ้งสารตกค้างไว้ในสารละลาย
PET เป็นวัสดุที่ทำปฏิกิริยากับโซเดียมคลอไรต์เนื่องจากมีค่า pH สูง ทำให้พอลิเมอร์แตกตัวเมื่อเวลาผ่านไป อย่างไรก็ตาม PET เหมาะสำหรับ CDS ที่ใช้ในชีวิตประจำวันเนื่องจากมีความเข้มข้นต่ำและมีค่า pH เป็นกลาง สำหรับการเก็บ CDS เข้มข้นในระยะยาว จะใช้ขวดเภสัชกรรมสีน้ำตาลที่มีฝาปิดสนิท
สามารถใช้กรดซิตริกในการทำ CDS ได้ ตราบใดที่ไม่ได้ผสมลงในสารละลายสุดท้ายโดยตรง
ไม่ควรใช้ CDS ในรูปแบบเข้มข้นสำหรับการทำแผลปิดสนิท ควรใช้ในรูปแบบเจือจางไม่เกิน 100 ppm เท่านั้น อย่างไรก็ตาม หากใช้เป็นสเปรย์ จะปลอดภัยต่อผิวหนังเนื่องจากก๊าซส่วนใหญ่ระเหยไป
ในช่วง 16 ปีที่ผ่านมา ยังไม่มีรายงานปฏิกิริยาระหว่าง CDS กับยาอื่นๆ ที่รับประทานห่างกันหนึ่งชั่วโมง เนื่องจาก CDS จะสลายตัวเป็นออกซิเจนและเกลือ และไม่ก่อให้เกิดปฏิกิริยากับยาอื่นๆ
ผู้ที่รับประทานวาร์ฟารินสามารถใช้ CDS ได้ แต่ควรตรวจวัดระดับการแข็งตัวของเลือด เนื่องจาก CDS ช่วยเพิ่มความหนืดของเลือด ซึ่งจะช่วยลดปริมาณยาของวาร์ฟารินซึ่งเป็นยาที่มีความเป็นพิษสูง
