ความเจ็บป่วยทุกชนิดมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน คือ ความเจ็บป่วยเกิดจากการขาดพลังงาน
โรคเป็นผลมาจากความไม่สมดุลของสภาวะสุขภาพของบุคคล โรคจะเกิดขึ้นเมื่อร่างกายมนุษย์ประสบกับความเสื่อมถอยในการทำงาน ในทุกโรค จะมีการลดลงของระบบภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติของร่างกาย ซึ่งบ่งชี้ถึงการขาดสุขภาพ เมื่อร่างกายไม่มีพลังงานเพียงพอที่จะทำงานได้อย่างเหมาะสม ความไม่สมดุลจะเกิดขึ้นและภาวะของโรคก็จะพัฒนาขึ้น
ดังนั้น การขาดพลังงานจึงทำให้เราป่วย
สิ่งนี้ทำให้เกิดคำถามว่า เราสร้างพลังงานในร่างกายได้อย่างไร
ร่างกายของเราได้รับพลังงานส่วนใหญ่ผ่านการเผาไหม้ เราเผาผลาญน้ำตาล ไขมัน และโปรตีนจากอาหารเพื่อเป็นพลังงาน การเผาไหม้แคลอรีเป็นสิ่งจำเป็นในการได้รับพลังงาน แต่ไม่ใช่แค่เชื้อเพลิงเท่านั้นที่สำคัญ แต่ยังมีอีกปัจจัยหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กันหรืออาจสำคัญกว่าด้วยซ้ำ นั่นคือ ออกซิเจน
การเผาไหม้ทุกชนิดต้องการออกซิเจน เพราะหากไม่มีออกซิเจนก็จะไม่เกิดเปลวไฟ
ข้อเท็จจริงง่ายๆ นี้มักไม่ได้รับการพิจารณาอย่างเพียงพอในการวิจัยทางชีวเคมี การเผาไหม้เป็นสาเหตุของการสร้างความร้อนและพลังงานที่จำเป็นต่อการทำงานของร่างกายมนุษย์ ในขณะเดียวกันก็สร้างกระแสไฟฟ้า ซึ่งเป็นแก่นแท้ของพลังงานชีวิต
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวระหว่างร่างกายที่ยังมีชีวิตและร่างกายที่ตายแล้วคือการไม่มีกระแสไฟฟ้า เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพลังงานไฟฟ้าซึ่งต้องพึ่งพาอาศัยร่างกายที่ได้รับพลังงานอย่างเหมาะสมผ่านการเผาไหม้ทางชีวเคมี
คลอรีนไดออกไซด์ให้ปริมาณออกซิเจนที่ร่างกายสามารถนำไปใช้ได้ และเพิ่มภาระให้กับเม็ดเลือดแดง ซึ่งสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนในการวิเคราะห์ก๊าซในเลือดดำหลังจากการให้ยาทางหลอดเลือดดำ การวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าคลอรีนไดออกไซด์แตกตัวในซีรั่มในเลือด ปล่อยออกซิเจนที่ร่างกายสามารถนำไปใช้ได้ในระดับโมเลกุล
